[ سوره الفتح ‹ 48 › : آيات 5 تا 7 ] لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَكانَ ذلِكَ عِنْدَ اللَّه فَوْزاً عَظِيماً ‹ 5 › وَيُعَذِّبَ الْمُنافِقِينَ وَالْمُنافِقاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّه ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَغَضِبَ اللَّه عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَساءَتْ مَصِيراً ‹ 6 › وَلِلَّه جُنُودُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَكانَ اللَّه عَزِيزاً حَكِيماً ‹ 7 › ترجمه : 5 - هدف ( ديگر از اين فتح مبين ) آن بود كه مردان و زنان با ايمان را در باغهايى ( از بهشت ) وارد كند كه نهرها از زير درختانش جارى است ، و گناهان آنها را ببخشد ، و اين نزد خدا پيروزى بزرگى است . 6 - و نيز مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك را كه به خدا گمان بد مىبرند مجازات كند ، حوادث سويى ( كه براى مؤمنان انتظار مىكشند ) تنها بر خودشان نازل مىشود ، خداوند آنها را غضب كرده ، و آنها را از رحمت خود دور ساخته ، و جهنم را براى آنها آماده كرده ، و چه بد سرانجامى است . 7 - لشكريان آسمانها و زمين تنها از آن خدا است ، و خداوند شكست ناپذير و حكيم است .